اي پدر ، اي مادر
 
من به رفتار شما مي نگرم ،
 
 
    ديده ام ناظر اعمال شماست ،
 
  بهر من خوب و بد از كار شما مفهوم است
  
عمل و كار شما الگوي رفتار من
 
 
است ، نه چنان مي شوم آخر كه
 
 
شما مي خواهيد ، وضع من بسته به
 
رفتار شماست
 
 
اي پدر ، اي مادر
 
 
من در آئينه سيماي شما ،
 
    آنچه اندر دلتان مي گذرد 
 
 ميخوانم  
 
 
بهتر آنست كه با من همه صادق باشيد ،
     تا نگيرد دل من رنگ ريا
 
 
اي پدر ، اي مادر 
 
اشتباهي اگر از من سرزد ،
 
  كاه را کُه مكنيد ،
 
      نخ مو را منماييد طناب
    
من هم انسانم و لغزش دارم ،
 
      با زبان خوش خود ذهن من
 
آگاه كنيد
     ، تا كه ديگر نكنم كار خطا را تكرار
 
اي پدر ، اي مادر
 
بينتان همدلي ار باشد و مهر ،
 
   من چو گل در برتان شادابم 
 
مگذاريد كه الفت ز ميان برخيزد ،
 
  من پريشان شوم و آشفته
 
نقض پيمان مكنيد ،
      كه خدا بين شما عهد مودّت بسته است
 
اي پدر ، اي مادر
 
با كسي هيچ قياسم مكنيد ،
 
       هر گلي رنگي و بويي دارد
 
نقش من با ديگران يكسان نيست ،
    وضع من وضعيت آنان نيست ،
 
در جهان من تك و بي همتايم 
 
اي پدر ، اي مادر
 
احتياجم همه پوشاك و
 
 غذا تنها نيست ،   
 
من به امنيت خاطر ، چو غذا محتاجم
 
من محبت ز شما مي خواهم ،    
 
دل پاك من ، از اين عاطفه لبريز كنيد
 
دوستتان دارم و دوستم باشيد
 
 
 
« شعر : غلامعلی عطایی»
اسحاق قصوری درگاهی / دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش / پیام نور تهران جنوب